Kalambury to gra towarzyska, w której jedna osoba przekazuje hasło bez używania słów, a jej drużyna próbuje je odgadnąć. Wystarczy podzielić uczestników na zespoły, przygotować hasła i ustalić limit 1–3 minut na rundę.
Jak przebiega runda kalamburów?
Najprościej grać w dwóch lub większej liczbie drużyn. Każdy zespół powinien mieć podobną liczbę osób. Przy mniejszej grupie można zrezygnować z podziału na drużyny i przekazywać kolejkę osobie, która odgadła poprzednie hasło.
Przed rozpoczęciem ustalcie sposób prezentowania haseł, czas rundy oraz punktację. W klasycznej wersji prezentujący nie mówi, nie podpowiada słowami i nie pokazuje zapisanych liter. Kolejne etapy mogą wyglądać tak:
- Podzielcie uczestników na drużyny i wybierzcie zespół rozpoczynający.
- Wylosujcie hasło albo pozwólcie, by przygotowała je drużyna przeciwna.
- Wybierzcie prezentującego. Jego zadaniem jest przekazać hasło gestami, rysunkiem albo ustalonym wariantem dźwiękowym.
- Uruchomcie czasomierz. Na odgadnięcie przeznaczcie zwykle 1–3 minuty.
- Drużyna prezentującego podaje odpowiedzi, a prowadzący potwierdza poprawne hasło.
- Przyznajcie punkt za odgadnięcie i zmieńcie prezentującego lub drużynę.
Możecie zakończyć grę po ustalonej liczbie rund albo wtedy, gdy jedna drużyna zdobędzie wcześniej ustaloną liczbę punktów. Jeśli nikt nie odgadnie hasła, nie przyznawajcie punktu lub przekażcie go drużynie przeciwnej. Najważniejsze, by tę zasadę ustalić przed rozpoczęciem zabawy.
Jak można prezentować hasła?
Kalambury nie muszą zawsze polegać na pokazywaniu gestów. Wybór wariantu dobrze dopasować do wieku uczestników, liczby osób i poziomu trudności, jaki chcecie uzyskać.
| Wariant | Na czym polega? | Stopień trudności |
|---|---|---|
| Pokazywanie gestami | Prezentujący używa mimiki, ruchów ciała i gestów, ale nie mówi ani nie korzysta z przedmiotów. | Łatwy lub średni |
| Rysowanie | Hasło przedstawia się na kartce lub tablicy. Nie wolno zapisywać liter ani cyfr. | Średni |
| Opis lub nucenie | Uczestnik może nucić melodię albo opisywać pojęcie, lecz nie wypowiada słowa kluczowego. | Średni lub trudny |
W wariancie z pokazywaniem można na przykład udawać ruchy ptaka, aby naprowadzić drużynę na hasło „orzeł”. Przy rysowaniu trzeba przekazać znaczenie obrazem, bez korzystania z napisów. Nucenie najlepiej sprawdza się przy tytułach piosenek, a opis przy filmach lub postaciach, o ile nie zawiera bezpośredniej podpowiedzi.
Jak przygotować dobre hasła?
Hasła najlepiej pogrupować tematycznie, na przykład według filmów, zwierząt, przysłów, postaci z bajek lub znanych osób. Trudność dopasujcie do wieku i doświadczenia graczy. Dzieci oraz osoby początkujące potrzebują haseł łatwych do pokazania lub narysowania, a zaawansowani uczestnicy mogą mierzyć się z tytułami i powiedzeniami.
Przykładowa pula może wyglądać tak:
- Łatwe dla dzieci – pies na spacerze, banan, taniec robota, śpiąca królewna.
- Łatwe dla początkujących – Harry Potter, kot, jazda na rowerze, padający deszcz.
- Trudniejsze tytuły filmowe – „Forrest Gump”, „Interstellar”, „Titanic”.
- Trudniejsze powiedzenia – „Cicha woda brzegi rwie”, „Być pijanym jak świnia”.
Dobrym sposobem jest poproszenie każdego uczestnika o zapisanie kilku haseł przed grą. Możecie też skorzystać z losowania haseł, aplikacji lub generatora, który pozwala wybrać kategorię i ustawić czas rundy. Unikajcie jednak zagadnień zbyt abstrakcyjnych, jeśli grupa dopiero poznaje zasady. Hasło powinno dać się przedstawić w wybranym wariancie i odgadnąć w wyznaczonym czasie.
Jak utrudnić kalambury?
Gdy podstawowa wersja staje się zbyt łatwa, wprowadźcie jedno dodatkowe ograniczenie na rundę. Prezentujący może używać tylko mimiki twarzy, jednej ręki albo wyłącznie ruchów głowy. Inną opcją jest ograniczenie liczby gestów lub nakaz wykonywania wszystkich ruchów w miejscu.
Możecie też losować utrudnienia, na przykład prezentowanie hasła bez poruszania nogami, używanie wyłącznie gestów wykonywanych nad głową albo wypowiadanie tylko dozwolonych słów rozpoczynających się na określoną literę. Warto stosować takie zasady dopiero wtedy, gdy wszyscy dobrze znają podstawowy wariant. Dzięki temu trudność rośnie, ale gra nadal pozostaje płynna i zabawna.
