Do wykonania kokardek z wstążki na krzesła przygotuj zwykle 2–2,5 m materiału na jedno krzesło. Wstążkę owiń wokół oparcia, ustabilizuj węzłem, a następnie uformuj dwie równe pętle. Ostateczny wygląd zależy od szerokości oparcia, rodzaju tkaniny i dokładności zaciskania.
Przygotowanie materiałów
Najpierw zmierz obwód oparcia, zwłaszcza jeśli krzesło ma nietypowy kształt. Podana długość 200–250 cm sprawdza się przy wielu standardowych krzesłach, ale szerokie lub masywne oparcie może wymagać dłuższego kawałka. Zbyt krótka wstążka da małe pętle i krótkie końcówki.
Do dekoracji możesz użyć atłasu, organzy albo szyfonu. Atłas ma elegancki połysk, lecz łatwo się przesuwa. Organza jest sztywniejsza, więc dobrze utrzymuje objętość kokardy, natomiast szyfon daje miękki i lekki efekt. Przed wiązaniem wyprasuj materiał, aby zagniecenia nie zaburzały kształtu.
Przygotuj następujące rzeczy:
- Wstążkę o długości około 2–2,5 m na jedno krzesło.
- Żelazko ustawione zgodnie z rodzajem tkaniny.
- Nożyczki do wyrównania końcówek.
- Szpilki krawieckie, jeśli materiał krzesła pozwala na ich bezpieczne użycie.
Jak zawiązać klasyczną kokardę?
Najłatwiej pracować od razu na ustawionym krześle. Dzięki temu sprawdzisz, czy kokarda znajduje się na właściwej wysokości i czy końce wstążki mają podobną długość.
- Przełóż środek wstążki za oparciem krzesła tak, aby oba końce zwisały po jego bokach. Jeśli chcesz uzyskać kokardę na środku, ustaw materiał dokładnie na centralnej wysokości.
- Skrzyżuj oba końce z przodu oparcia. Jeden koniec przełóż nad drugim, a następnie przeciągnij go przez powstałe oczko.
- Zaciśnij pierwszy węzeł, ale nie ściągaj go jeszcze maksymalnie. Węzeł powinien stabilizować wstążkę, pozostawiając miejsce na wyrównanie jej położenia.
- Z jednego końca uformuj pętlę. Przytrzymaj ją palcami przy węźle, aby nie rozwinęła się podczas wiązania.
- Drugim końcem owiń podstawę pierwszej pętli, prowadząc materiał od przodu do tyłu.
- Przeciągnij owinięty koniec przez utworzone oczko. Powstanie druga pętla, podobnie jak przy wiązaniu sznurowadła.
- Pociągnij za obie pętle jednocześnie. Stopniowo zaciśnij kokardę, kontrolując, czy mają podobną wielkość i znajdują się na jednej wysokości.
- Rozłóż skrzydełka palcami. Wygładź zagięcia, obróć pętle lekko do przodu i skieruj końcówki w dół.
- Wyrównaj zwisające fragmenty. Możesz przyciąć ich końce po skosie, aby wstążka nie strzępiła się tak łatwo i wyglądała schludnie.
Kokarda boczna i asymetryczna
Położenie węzła zmienia charakter dekoracji. Kokarda na środku wygląda formalnie, a przesunięta na bok daje luźniejszy efekt i może lepiej pasować do krzeseł z szerokim lub zaokrąglonym oparciem.
- Owiń wstążkę wokół oparcia, ale przesuń miejsce skrzyżowania na wybraną stronę.
- Zawiąż pierwszy węzeł i skieruj obie części materiału ukośnie, zgodnie z kształtem oparcia.
- Uformuj dwie pętle tak jak w klasycznej kokardzie, lecz jedną pozostaw nieco większą od drugiej.
- Zaciśnij węzeł i ułóż końcówki w dół lub po skosie, zależnie od zamierzonego efektu.
Przy oparciach zwężających się ku górze kokardę zawiąż nieco niżej, gdzie wstążka ma stabilniejsze podparcie. W przypadku szerokiego oparcia przesuń węzeł na bok, aby pętle nie rozchodziły się na boki.
Jak utrzymać symetrię i stabilność?
Najpierw przygotuj jedną kokardę wzorcową. Sprawdź jej wysokość, długość końcówek i wielkość pętli, a potem powtarzaj te same ruchy przy każdym kolejnym krześle. Warto też odmierzyć miejsce pierwszego węzła, zamiast oceniać je wyłącznie wzrokiem.
Węzeł powinien być mocno zaciśnięty, lecz nie tak mocno, aby marszczył materiał. Jeśli kokarda przesuwa się po gładkim oparciu, możesz ustabilizować ją szpilką krawiecką, ale tylko wtedy, gdy nie uszkodzi ona tapicerki ani pokrowca. Na końcu obejrzyj wszystkie krzesła z tej samej perspektywy i popraw pętle, które odstają lub mają inną długość.
Starannie przygotowana wstążka, powtarzalny sposób wiązania i kontrola wysokości wystarczą, aby kokardki na krzesłach wyglądały równo i estetycznie bez skomplikowanych akcesoriów.
